
Zabytkowa księga *L’Arte dello Spetiale* autorstwa Francesco Sireny (Wenecja, 1680 r.), w formacie ósemkowym (22,5 x 16,5 cm). Oprawa z epoki w pełnym pergaminie; stron (8), 1040, (12). Zawiera cztery całostronicowe ryciny przedstawiające aparaturę destylacyjną oraz inne narzędzia aptekarskie.
Tekst złożony w dwóch kolumnach. Jest to drugie wydanie (pierwsze ukazało się w 1679 r.). To rzadki zbiór receptur opracowany przez Francesco Sirenę – aptekarza z klasztoru Santa Croce w Pawii – który zawiera szczegółowe opisy 1261 receptur, wzbogacone o opinie innych wybitnych autorów na temat poszczególnych preparatów. Obszerny indeks alfabetyczny ułatwia korzystanie z dzieła. Na odwrocie strony tytułowej (tzw. półtytułowej) znajduje się odręcznie zapisana receptura, prawdopodobnie pochodząca z tego samego okresu. Egzemplarz autentyczny i kompletny; oprawa nieco luźna, na niektórych stronach widoczne niewielkie zażółcenia.

„L’Arte dello Spetiale” („Sztuka aptekarska”) to niezwykle ważny traktat historyczny, napisany w 1679 roku przez mnicha Francesco Sirenę. Dzieło to stanowi fascynujące źródło wiedzy na temat farmakologii, alchemii oraz medycyny klasztornej XVII wieku.
Francesco Sirena był mnichem z zakonu kartuzów. W XVII wieku klasztory – zwłaszcza te należące do kartuzów czy franciszkanów – stanowiły we Włoszech prawdziwe centra wiedzy medycznej i farmaceutycznej. Zakonnicy prowadzili w nich rozbudowane *spezierie* (wczesne formy aptek), w których uprawiali zioła lecznicze, przygotowywali lekarstwa oraz zapewniali opiekę zarówno wspólnocie klasztornej, jak i okolicznej ludności.

Pomost między alchemią a farmacją: Rękopis, spisany w 1679 roku, pochodzi z okresu przejściowego. Łączy on tradycyjne zielarstwo (medycynę galeniczną) z tajnikami „spagiryki” – wczesnej formy chemii farmaceutycznej, silnie inspirowanej myślą Paracelsusa, a opierającej się na destylacji i ekstrakcji minerałów. Praktyczne receptury: Tekst stanowi obszerny zbiór przepisów, służący w pełni funkcjonującej aptece z epoki baroku. Zawiera szczegółowe instrukcje sporządzania teriaków (złożonych, uniwersalnych środków leczniczych), eliksirów, syropów, maści oraz olejków eterycznych.
Duchowy wymiar uzdrawiania: Dla brata Francesca Sireny przygotowywanie leków nie było jedynie nauką, lecz sztuką boską. Tekst podkreśla wagę staranności, precyzji oraz duchowego nastawienia, jakich wymaga się od zakonnika podczas sporządzania substancji mających służyć uzdrowieniu ludzkiego ciała.
Historyczny skarb: Oryginalny rękopis stanowi cenny element włoskiego dziedzictwa medycznego. W ostatnich dekadach był przedmiotem wystaw historycznych, badań naukowych oraz współczesnych transkrypcji, dzięki czemu badacze mogą lepiej zrozumieć, w jaki sposób barokowa farmacja położyła podwaliny pod nowoczesną chemię.

Dziś dzieło to jest wysoko cenione przez historyków nauki ze względu na szczegółowy opis codziennych czynności, przyrządów (takich jak alembiki czy moździerze) oraz składników (od lokalnych ziół po sprowadzane egzotyczne przyprawy), stosowanych w XVII-wiecznym włoskim klasztorze.
Okres: XVII wiek
Wysokość: 22,5 cm
Szerokość: 16,5 cm
Głębokość: 9 cm
Więcej informacji: office@myluxuryproducts.com










